7 struggles van bruinen


Wanneer je op vakantie vertrekt is er altijd één belangrijk doel: bruiner terugkeren als dat je vertrokken bent. Dat kleurtje hoort nu eenmaal bij het op vakantie gaan en je moet én zal dus liefst meerdere shades of brown bruiner worden. Ik deel enkele struggles die ik élke keer opnieuw meemaak in de strijd naar wie het bruinst wordt.

1. Het gaat niet snel genoeg

Ik hoop altijd dat ik even twee daagjes in de zon moet liggen om een mooi getint kleurtje te krijgen. Ik leg me dan languit in de zon te zonnebaden met wat muziek in de oren of een boek bij de hand. Na tien minuutjes begin je dan toch al serieus te zweten en ben je eigenlijk al aan je eerste zwembadplons toe met het idee dat je toch al zeker enkele tan lines begint te zien. Met een zonnebril op je neus zie je er namelijk toch al knap bruin uit. Je neemt je zonnebril af om je ‘bakwijze’ te checken en komt dan tot de conclusie dat je nog steeds zo wit bent als de stoel waar je op ligt. Balen…

2.  Je vergeet dat je de zon eigenlijk haat

Er zijn zo van die mensen die uuuuuren kunnen liggen zonnebaden zonder verkoeling te zoeken of maar te bewegen. Ik ben niét één van die mensen. Na vijf minuten liggen, voel ik het zweet al van mij af druppelen, krijg ik ineens dorst, begin ik me te vervelen of heb ik gewoon dringend nood aan een plonsje in het water -of meestal een combinatie van bovenstaande-. Nee, de hitte van de zon is gewoon écht niet voor mij gemaakt. De enige momenten dat ik langer dan een kwartier kan blijven liggen in de warmte, is als ik a) op een luchtmatras lig en meteen het water in kan of b) er gewoon heel veel wind is zodat ik de warmte niet zo kan voelen. De gedachte dat de thermometer morgen en overmorgen boven de 37 graden rijst, doet het zweet al automatisch uitbreken en zorgt ervoor dat ik liever de deur niet buitenkom en de airco verkies boven de hete buitenlucht.

3. Insmeren

Wat er ook altijd bijhoort, is het veelvuldig insmeren met zonnecrème. Ten eerste vind ik insmeren altijd een vervelende opdracht om te doen: elke dag opnieuw en dan niet aan je rug kunnen waardoor er meestal wel plekken zijn die je vergeet. Ten tweede is dat spul gigantisch vettig, waardoor je handen plakken en de puistjes in je gezicht extra voeding krijgen. Ten derde moet je het altijd laten intrekken en zelfs na 20 minuten wordt je omringd door een olievlek vanaf het moment dat je het water inspringt. En dan heb je uiteraard nog het kiezen van de zonnecrème zelf: welke factor kies ik -moét dat altijd 50 zijn?!-, ga ik voor een olie- of melkbasis, een spray of pompje, en dan nog kies je altijd wel één verkeerde tijdens de vakantie die slecht uitsmeert of gigantisch vettig is.

4. Verbranden

En dan heb je ook altijd van die dagen dat je het minder nauw neemt met smeren en op de blaren moet zitten. ‘Vandaag is de zon toch niet zo sterk’ of ‘We zitten toch de hele dag in de schaduw’ of ‘Oeps, vergeten!’ of ‘In die 5 minuten kan ik toch echt niet verbranden’… Hoe je het draait of keert: verbranden is altijd verliezen. Het doet pijn, wordt rood en misschien zelfs nooit bruin en je vervelt waardoor je oude kleurtje helemaal verdwijnt. Het is al een tijdje geleden dat ik nog verbrand ben -factor 50 to the rescue-, maar ik kan me nog altijd herinneren hoe vervelend verbranden is. De oeps-ik ben precies verbrand, gevolgd door een douche die zelfs pijn doet en woelen in bed tegen de pijn of jeuk. En als het even tegenvalt, heb je ook nog een stel vrienden of familieleden die je er elke dag opnieuw graag op wijzen door op je pijnlijke schouders of nek te duwen…

5. Je bruint niet egaal

Nog zoiets waar ik elk jaar mee geconfronteerd wordt tijdens het bruinen. Rug, schouders en bovenbenen worden al snel een tintje bruiner, maar die witte melkflessen van een onderbenen of je buik worden bijlange niet zo bruin. Ook al lig je een hele maand te braden in de zon, je onderbenen zouden nog wel een extra twee weken vakantie kunnen gebruiken om de rest in te halen.

6. Mensen zién niet dat je bruiner geworden bent

Na twee weken bakken en braden kom je trots weer thuis om je nieuwe kleurtje te kunnen showen aan vrienden en familie. Je verwacht uiteraard dat ze je begroeten met ‘Wow, jij bent mooi gebruind!’ en niets minder dan dat. Als ze na een uurtje die zin nog niet hebben uitgesproken, probeer je stiekem je tan lines nonchalant tentoon te stellen in de verwachting dat je dan zéker een complimentje over je bruinere tintje kan krijgen. En wanneer mensen dan zeggen: ‘Hey, ik ben bruiner dan jou en ik ben geen twee weken op vakantie geweest!!’ had je liever gehad dat er helemaal geen opmerking gegeven was dan dat je letterlijk een vuist in je zelfvertrouwen gekregen had. Volgend jaar beter, zeker?

7. Je broer, lief of ouder is 20 tinten donkerder dan jou

Nog vervelender dan het vorige en met stipt mijn grootste struggle aan bruinen, is dat jij je zo uitslooft met zonnebaden en extra veel in de zon te komen terwijl je lief, ouder, broer of zus met de seconde bruiner wordt zonder enige moeite te doen. Sommige mensen -beter bekend als de bleekscheten onder ons waar ik mijzelf onder kan meetellen- wordt het gewoon ook niet gegund. Na een hele dag afzien in de zon, trots op het klein beetje kleur extra dat je verworven hebt ga je langs je lief staan om je voortgang te laten zien. De woorden blijven echter ergens in je keel steken als je weet dat je lief maar 2 minuten buitengekomen is en je constateert dat jouw arm nog steeds bleker is dan de binnenkant van zijn arm. Op een vakantie met de schoonfamilie zijn de enigen waarmee ik kan concurreren de blonde vakantiehond of het lief van mijn schoonzus. Uiteindelijk houden we dan onderling een eigen competitie om niet depressief te worden van al die bruine benen of getinte gezichtjes. Bleekscheten hebben andere kwaliteiten zeker? Ik denk dat we volgend jaar stiekem de self tanner gaan bovenhalen, maar bruiner worden dan vriendlief zal toch nooit een haalbaar doel worden…

Advertenties

6 gedachtes over “7 struggles van bruinen

  1. Haha ik had deze blogpost ook kunnen schrijven. Op dat vlak lijk ik helemaal op jou!
    Dit jaar ging het overigens goed tot de voorlaatste dag. Ik dacht dat ik wel bruin genoeg was en met niet meer zoveel moest insmeren, maar dat was toch geen al te goed idee…

    Liked by 1 persoon

  2. Amai, hoe hard herken ik mezelf hier wel niet in. Vooral dat van de zonnebril, hahaha, ik dacht for real dat ik al onder de categorie bruin kon gebracht worden. Tot ik ‘m afzette. Struggle is real, haha. Wat ik ook ZO haat is wanneer je enorm hard ziet dat je voortdurend met een t shirt het rondgelopen en je dan eens een topje aandoet (ieuw). Dat had ik vorig jaar dus en sindsdien draag ik bij het minste zonnestraaltje een spaghettibandje. ((:

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s