Van stress naar yes!

IMG_3038 2Kleine titel-spoiler: ik kreeg een ja, een yes, een oui, een jazeker!  Binnenkort zal ik te vinden zijn als één van de 25 studenten aan de Belgian Advertising School. Om mijn overdosis aan enthousiasme ergens kwijt te kunnen, deel ik mijn gedachtes en ervaringen van afgelopen middag. 

IMG_4833

BAS

Ik hóór je denken: wat? Wààr ben je toegelaten? Belgian Advertising School is een postgraduaat waarin 25 denkers, doeners en makers hun eerste kennismaking krijgen met de marketingwereld. Je krijgt les van professionals uit de marketingsector, loopt stage voor vijf maanden, werkt elke week een briefing uit in groepjes voor échte klanten en zorgt samen voor een kick ass zelf te kiezen afstudeerproject. Kortom: een heftig jaar dat 25 jonge marketeers klaarstoomt voor de arbeidsmarkt. Ik praat er al twee jaar aan één stuk over tegen iedereen die het maar wil horen, dus laten we zeggen dat ik de verlossende mail van vandaag nog altijd even moet laten doordringen.

IMG_4831

Start

We vertrokken twee uur op voorhand vanuit het verre Limburg richting Antwerpen samen met mijn peptalk coach Sam. Nog even snel iets in de maag duwen, last minute outfit-raad vragen aan vriendinnen en vloeken omdat je de dag ervoor met nat haar bent gaan slapen en het niet in de plooi gestreken wil worden. Sam verzekerde me in de auto om niet meer naar mijn notities te kijken en gaf de wijze raad om gewoon te relaxen. Ik geraakte tot het eerste deel, maar de woorden en verhalen die hij vertelde om mij af te leiden, beantwoordde ik met een zwakke ‘Uhu’ of een uitgebreid knikje. Tussen de file door praatten we over auto’s en baby’s, en waarschijnlijk over nog een aantal dingen waarop ik knikte of lachte maar me nu niet meer kan herinneren. Ik was er even niet bij, maar dat was oké voor ons allebei.

Als eerste aangekomen -want wié vertrekt er nu in hemelsnaam twee uur op voorhand- kon ik zo de gezichten zien binnenstromen. Bang, zenuwachtig, en ik opgelucht omdat ik zag dat ik niet de enige was. Vreemd genoeg zorgden de zenuwen er automatisch voor dat ik mensen begon aan te spreken, iets waar ik anders geen held in ben. ‘Oh, jij heet ook Julie’ of ‘studeerde jij ook niet aan de KU Leuven?’. Banale gesprekjes die me deugd deden en de zenuwen verdwijnen, of toch voor even.

IMG_4823

En dan begon het

Speeddates met tien bureau’s, zelf een schema opmaken en dan binnen de tijd van de ene naar de andere racen, handjes schudden of cv’s laten lezen. Ik dacht dat ik het helemaal niets zou vinden, maar het hectische vond ik er net leuk aan. Af en toe mensen  met een streng, uitgestreken gezicht of moeilijke vragen waarvan je even de kluts kwijt geraakt. Anderen die je met een brede glimlach tegemoetkomen en waarbij er meteen die ‘klik’ is die zo belangrijk is. Het was een mix van verschillende mensen, bedrijven en gesprekken. Het ene serieus, bij de andere al snel te lachen. En dan, tussen het daten door, presenteren.

Wachten is niet mijn sterkste kant, zeker wanneer je al ruim een uur zenuwachtig bent om een presentatie te geven aan een jury bestaande uit professionals waarin je maar weinig familiaire gezichten terugvindt. Ik hoorde van mijn vorige mede-kandidaten al dingen zoals ‘Ze kijken allemaal ontzettend serieus’ of ‘Ik wist niet wat ik moest antwoorden op die vraag’, wat niet echt bevorderend is als je één van de laatsten in de rij bent. En dan teken krijgen dat het aan mij is. Hart klopt sneller, keel wordt droog. Het enige wat ik dacht, was: krijg ze aan het lachen. Dat en please don’t eat me alive. Ik begon met mij voor te stellen: ‘Ik ben Julie, één van de velen vandaag’ -ik geloof dat we met z’n vieren waren-. Ik ging het rijtje af voor een handdruk, de ene stevig, de ander met een lachje. Yes, ik zie al een paar glimlachen verschijnen. Toen begon ik met mijn presentatie. De details bespaar ik je, maar laten we zeggen dat ik regelmatig mijn adem en zélfs mijn tekst kwijt was. Laat ze lachen. En zoiets lukt natuurlijk altijd met een beetje zelfspot, die hier op mijn blog ook vaker voorkomt. Na drie akelig traag voorbijgaande minuten sloot ik af en kreeg een aardig applaus. En toen begonnen de vragen. Zo van die vragen die niet eindigen met een tevreden knik, maar vervolgd worden door een ‘En waarom zeg je dat?’. Ze voelen je zeker en vast stevig aan de tand. Daarna mocht ik de volgende binnenroepen, opmerkingen over of het goed was of niet kwamen er niet. Dat mocht ik pas één of twee dagen later weten.

Ik vertrok, met eigenlijk een overwegend positief gevoel. Ik was trots op mijzelf, wetende dat ik een aantal mensen had doen glimlachen, nieuwe mensen had leren kennen en toch af en toe ‘de echte Julie’ kon laten zien achter de zenuwen door. Ik wachtte af, opende zeker tien keer mijn mails in de uren die volgden. En ja hoor, er was net zoals ik hoopte een match. Een match die zeker gevierd zal worden komend weekend. En daarna terug thesissen, want met zo’n dosis motivatie zal dat zéker ook tot een goed eind komen.

Wat zijn jouw toekomstplannen?

Advertenties

6 gedachtes over “Van stress naar yes!

  1. BAS is een ervaring die je in ieder geval nooit gaat vergeten. Het wordt heftig, maar dat maakt het leuk 😉 Ik ben benieuwd hoe je het gaat doen. We komen elkaar nu sowieso wel eens irl tegen, maar als je daarbuiten nog vragen ofzo hebt, geef zeker een seintje! Ik heb de selectiedag (die toen nog in juni was en dus midden in examen- en thesistijd) zelfs niet meegedaan (ik heb mij later binnen gepraat voor de overige plekken), maar ik kan mij voorstellen dat dat een enorm spannende dag was.

    Liked by 1 persoon

    1. Oh ja, ik ken ernaar uit! Misschien wel een vraagje; had jij je direct gespecialiseerd in contentstrategie of heb je daar toen nog even naar moeten zoeken? Ik vond het op zich wel een voordeel dat ik de selectie heb meegemaakt, zo kon ik toch al eens kennismaken met alle bureaus! 😀

      Like

      1. Totaal niet, ik had geen idee waar ik in verder wou. Ik ben naar mijn stage vertrokken als account en heb daar gemerkt dat copy/content wel mijn ding is. Nu combineer ik beiden in mijn job doordat ik ook echt met de klanten communiceer waarvoor ik marketingopdrachten uitvoer. Tijdens de lesweken ga je sowieso met verschillende dingen kennismaken en op je stage mag je dan best aangeven dat je nog wat aan het zoeken bent. Laat je vooral niet intimideren door anderen die wel exact weten wat ze willen (ik werd daar zelf heel onzeker van), uiteindelijk ga je net een extra jaar doen om iets bij te leren en je passie te zoeken he 😉

        Like

      2. Ja ik denk dat ik wel al een goed idee heb wat ik wil of welke functies ik zou willen combineren dus dat is al wel een voordeel inderdaad 😀 ik kijk ernaar uit om je binnenkort te ontmoeten ! 😊

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s