Gezonde zenuwen

julie bas 2Het is zover: het moment waar ik al twee jaar op zit te wachten en tegelijk een beetje tegenop kijk. De selectiedagen voor mijn hopelijk toekomstige school. Blij, want ik ben er klaar voor en heb al genoeg gewacht. Bang, want de zenuwen gieren door mijn lijf, zeker als je weet dat ik mijzelf moet presenteren voor een groep van professionals en mede-kandidaten. Slik.

Solliciteren 2.0

Alle mogelijke antwoorden op alle mogelijke vragen zijn uitgeschreven, mijn CV al twintig keer overlopen, het opzoekwerk voorbeeldig gedaan. Ik heb zelfs die cliché Youtube-video’s gekeken waarbij mannen in pak je ‘life tips’ geven. Ooit al gehoord van sollicitatie-speeddaten? Ik ook niet, maar blijkbaar zal ik het woensdag ten lijve ondervinden. Eén eerdere keer ging ik op sollicitatiegesprek, voor mijn stageplaats. De stress die ik op voorhand had, verdween snel tijdens het gesprek. Er was een klik, en toch heb ik daarna nog een dikke week in spanning afgewacht. Ik denk dat ik gewoon moeite heb met het wachten: ik bedenk alle mogelijke rampscenario’s en droom zelfs over de meest gênante fouten. Misschien is dat ergens wel een positief punt en wil dat zeggen dat het échte gesprek a piece of cake wordt. Only time will tell. 

Indruk maken

Een goede indruk lijkt me wel een plus als je weet dat er maar 25 plaatsen op te vullen zijn en ze het woord ‘selectiedag’ gebruiken in plaats van iets schattigs als ‘kennismaking’. Een plaats krijg je niet zomaar, die moet je verdienen. Vragen als wat ik zal aandoen, hoe ik me moet gedragen en hoe ik mij nu in hemelsnaam kan doen opvallen in de massa, spoken al twee weken lang door mijn hoofd. Hopend dat de zenuwen niet de overhand zullen nemen, schorre keel en een zwak handdrukje terwijl ik hard moet nadenken om mijn eigen naam uit te spreken. Nee, ik zal indruk maken. Ook al is het omdat ik de enige ben die gelijktijdig kan stotteren als kan struikelen over de kabel van de micro. Multitasken noemt ik dat. Dan is het ijs meteen gebroken.

img_4551-1

Presenteren

Ik ben altijd diegene van de groep die de powerpoint wil opstellen. Sterk beeld hier, aangepast lettertype daar. Dàt is mijn ding. Het presenteren gaat me altijd iets moeilijker af. Geef mij maar een pen in plaats van een microfoon. De woorden die er dan zo gemakkelijk uitkomen, blijven vaststeken wanneer ik voor een publiek sta. Ik kreeg nog een laatste goede raad:

“Je komt het onderwerp pitchen dat je het beste kent, namelijk jezelf”

Jezelf voorstellen, het neemt me altijd weer een beetje terug naar de eerste lesweken van het middelbaar. ‘Ik ben Julie, 15 jaar, en ik woon in Bilzen. Mijn hobby is paardrijden’, zou het dan geklonken hebben. Je kent dat wel, de basics. Zes jaar later woon ik niet meer in Bilzen en ook van die hobby is niets meer overgebleven. Jezelf voorstellen kreeg zo als snel een nieuwe dimensie: duidelijk maken wat ik te bieden heb, waarom ik voor hen kies en zij liefst voor mij. Een elevator pitch, zoals ze dat wel eens zeggen in fancy marketingtermen. Mijzelf ken ik ondertussen al goed: mijn sterktes, maar ook mijn zwaktes. Mijn toekomstplannen en dromen. Mijn plan B wanneer ik nét langs plan A zou grijpen. Maar vooral mijn enthousiasme kunnen overbrengen in woorden. Dat kan ik toch nog altijd het best met pen en papier.

Gezonde zenuwen zijn de beste!

Advertenties

7 gedachtes over “Gezonde zenuwen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s